De beverschade op de Veluwe neemt toe. Waterschap Vallei en Veluwe, verantwoordelijk voor de dijken langs de IJssel, de Nederrijn en de randmeren, meldt een groeiend aantal beveractiviteiten in het beheergebied. Dat brengt niet alleen ecologische winst met zich mee, maar ook risico’s voor de waterveiligheid.

Groeiende populatie, groeiend risico

Het aantal bevers in het werkgebied neemt toe, aldus het waterschap. Door het bouwen van dammen en het graven van holen kan de bever zorgen voor overlast. Ook schade aan sloten, dijken en wegen behoort tot de mogelijke gevolgen. Exacte aantallen bevers houdt het waterschap niet bij. De toename van beveractiviteiten is echter duidelijk merkbaar.

Het risico zit vooral in de burchten die bevers soms in dijklichamen graven. Bouwt de bever zijn burcht in een dijk, dan vormen de brede gangen en kamers een bedreiging voor de stabiliteit. Bovendien maken gaten in de grasmat een dijk gevoeliger voor erosie. Daardoor krijgt water sneller grip op de ondergrond.

Nieuwe uitvoeringsorganisatie: Faunabeheer Water

Om beter te kunnen inspelen op de groeiende beverschade, kreeg de uitvoeringsorganisatie een nieuwe naam en een bredere taak. Per 1 juli 2026 is Muskusrattenbeheer Rivierenland omgedoopt tot Faunabeheer Water. Dit is de gezamenlijke uitvoeringsorganisatie van vier waterschappen: Vallei en Veluwe, Rivierenland, Rijn en IJssel, en Hollandse Delta. Voorheen richtte de organisatie zich vooral op muskusratten en beverratten. Tegenwoordig ligt de focus op meerdere risicodieren in en rond het water, met de bever als belangrijkste voorbeeld.

Bescherming versus veiligheid

De bever is een beschermde diersoort onder de Omgevingswet en de Europese Habitatrichtlijn. Verstoren, verwonden of doden van het dier is daarom in principe verboden. Hetzelfde geldt voor het aantasten van zijn leefplekken. Pas wanneer de veiligheid van dijken of het waterbeheer echt in het geding komt, mag het waterschap ingrijpen. Dat gebeurt altijd volgens een landelijk beverprotocol, waarbij een deskundige aanwezig moet zijn.

Als preventieve maatregel worden op risicovolle dijktrajecten stalen damwanden of gaas aangebracht. Zo wordt graverij voorkomen voordat er schade ontstaat. Elders in het land laten cijfers zien hoe hoog de kosten kunnen oplopen: de Unie van Waterschappen zag de landelijke schadekosten stijgen van 5 ton in 2019 naar 4,5 miljoen euro vorig jaar. Naar verwachting stijgt dit bedrag verder.

Vooruitblik

Voor de Veluwe betekent dit vooral alertheid. Van een acute crisis zoals in delen van Limburg, waar honderden bevers per jaar worden afgeschoten, is vooralsnog geen sprake. Toch is de bever een dier dat nauwlettend gevolgd moet worden. Faunabeheer Water werkt daarbij nauw samen met gemeenten, terreinbeheerders en natuurorganisaties. Zo kan schade worden voorkomen voordat die ontstaat.

Meer informatie over de bever is hier te vinden.